Kepler, προς αναζήτηση ηλιακών συστημάτων

  
Αυτή η εικόνα από την Kepler αποστολή της NASA δείχνει το πλήρες πεδίο του τηλεσκοπίου - μια έκταση πλούσιο σε αστέρια τμήμα του ουρανού στους αστερισμούς Κύκνος και Λύρα που εκτείνεται κατά μήκος 100 τετραγωνικών μοιρών, ή το ισοδύναμο με δύο φορές την Μεγάλη Άρκτο.
Κέπλερ έχει σχεδιαστεί για να εντοπίζει πλανήτες σαν τη Γη. Από τα περίπου 4,5 εκατομμύρια αστέρια στην περιοχή που απεικονίζεται εδώ, πάνω από 100.000 έχουν επιλεγεί ως υποψήφιοι για την αναζήτηση του Kepler. Η αποστολή θα περάσει τα επόμενα τρία-και-α-μισό χρόνια κοιτάζοντας αυτά τα αστέρια-στόχους, ψάχνοντας για περιοδικές "βουτιές" στη φωτεινότητα τους. Τέτοιες "βουτιές" συμβαίνουν όταν οι πλανήτες περνούν μπροστά από τα αστέρια τους, από τη δική μας οπτική, εν μέρει μπλοκάροντας το φως των άστρων.Η περιοχή κάτω δεξιά της εικόνας είναι πιο φωτεινή επειδή είναι πιο κοντά στο επίπεδο του Γαλαξία μας και είναι φορτωμένο με τα αστέρια. Η περιοχή στο επάνω αριστερό μέρος είναι πιο μακριά από το γαλαξιακό επίπεδο και περιέχει λιγότερα αστέρια.Η εικόνα έχει χρωματικό κώδικα, έτσι ώστε φωτεινότερα αστέρια φαίνονται λευκά, και πιο αμυδρά αστέρια, κόκκινα. Πρόκειται για μια 60δευτερολέπτων έκθεση, η οποία ελήφθη στις 8 Απριλίου 2009, μία ημέρα μετά την εκτίναξη του καλύμματος του διαστημικού σκάφους.
Για να επιτευχθεί το επίπεδο της ακρίβειας που απαιτείται για να εντοπίζονται πλανήτες, τόσο μικρούς όσο η Γη, οι εικόνες του Κέπλερ είναι σκόπιμα ελαφρώς θολές. Αυτό ελαχιστοποιεί τον αριθμό των αστέρων. Κορεσμός, ή «άνθισμα», εμφανίζεται όταν τα φωτεινότερα αστέρια υπερφορτώνουν τα μεμονωμένα pixel στους ανιχνευτές, και προκαλεί το σήμα για να ξεχυθεί στα κοντινά pixels. Αυτές τις διαρροές μπορεί να δει κανείς στην εικόνα ως ψιλές λευκές γραμμές που εκτείνονται πάνω και κάτω από μερικά από τα λαμπρότερα αστέρια. Το θάμπωμα είναι αναμενόμενη παρενέργεια της εξαιρετικά ευαίσθητης κάμερα του Kepler. Μερικά από τα ελαφρά κορεσμένα αστέρια είναι υποψήφιοι για τις αναζητήσεις του πλανήτη, ενώ εκείνα που είναι ήδη κορεσμένη δεν είναι.
Οι γραμμές πλέγματος σε όλη την εικόνα δείχνουν το εστιακό πλάνο από την κάμερα του Κέπλερ - η μεγαλύτερη που εκτοξέυθηκε ποτέ στο διάστημα με 95 megapixel. Υπάρχουν 42 CCD, σε συνδυασμούς τετραγώνου σχήματος, των οποίων το συνολικό σχήμα μπορεί να δει κανείς στην εικόνα. Μια λεπτή μαύρη γραμμή ξεχωρίζει κάθε ενότητα των διπλών ζευγών των CCD. Οι πιο χοντρές μαύρες γραμμές που περνούν από μέσα από την εικόνα είναι από την δομική διάταξη των ενότητων, και είναι προσανατολισμένο σκόπιμα για να εμποδίσει τα πολύ φωτεινότερα αστέρια στο πεδίο του Kepler.
Οι τέσσερις μαύρες γωνίες της εικόνας δείχνουν πού οι υπερευαίρθητοι-αισθητήρες εστίασης βρίσκονται στο εστιακό επίπεδο. Αυτοί οι αισθητήρες χρησιμοποιούνται για να κρατήθει το πεδίο του τηλεσκοπίου σταθερο στη θέση του στον ουρανό. Ghost εικόνες εμφανίζονται επίσης στην εικόνα, που είναι αντανακλάσεις από τους φακούς πάνω στα CCD. Αυτά τα οπτικά ευρήματα καθορίσθηκαν κατά τη διάρκεια της δοκιμής στο έδαφος του Kepler, και δεν επηρεάζουν τις επιστημονικές παρατηρήσεις.


Image credit: NASA/Ames/JPL-Caltech